| تبليغات | X |
|
شعر و ترانه
|
159
دونقطه بعد،الو!پادگان؟الو-بله گوشی...
هی هی ترانه بمیرم!چقدر خاموشی
این دسته های کبوتر کلاغ میمیرند!
تایک دقیقه خودت را سیاه می پوشی
باهرچه حس پریدن سپید هم پرواز
مجبور می شوی آخر پرنده بفروشی.
بر عکس قاعده عشق می پری،این را
پای خدا بنویسم و یا فراموشی؟
قرمزترین غزل عمرمی بسوزانم
جاریست در رگ تقدیر من سیاووشی.
من تا همیشه تورا...-بیبب بیب!هی بعدی!
دو بوق ممتد مضحک..-الو،بله،گوشی